FM 87.5

Wszyscy odeszli. Tak jest lepiej. Zostałam z własnymi myślami, nie muszę już nikogo słuchać. Mam mnóstwo czasu, żeby zrozumieć, co się stało. Złamaliśmy sobie serca, tak, ale na początku było idealnie. Wspierałam go, gdy odnosił kolejne sukcesy. Wybitny skrzypek, do tego świetny pianista, to robiło wrażenie. Razem byliśmy piękni, przyciągaliśmy pięknych ludzi. Każdy w końcu wybierał jego. Szukałam siebie w oczach innych, potykałam się w ciemnościach, aż wreszcie ktoś powołał mnie do życia. Był pierwszy dzień zimy. Poświęciłabym wszystko, żeby chociaż na chwilę tam wrócić.

FM 89.3

Najgorsza jest cisza. Wolę, kiedy śpiewają, płaczą, wszystko, byle nie ten szum. Na szczęście nie słyszę go często. Nikt nie przeżył, to normalne, że mają dużo do powiedzenia. Pojawiają się też tacy, których w ogóle nie powinno tu być. Nie, może jestem zbyt surowa. Na pewno mają swoje powody. Każdy samotny głos jest własnością nocy.

FM 92.2

Ostrzeżenie dla wszystkich kierowców. Niedaleko drogi A19 znajduje się miasto, które pięć lat temu zostało zniszczone przez tornado. Podczas przejazdu w okolicy po zmroku spodziewać się można zakłóceń radiowych i silnego poczucia senności. Cieszymy się, że jesteś z nami.

FM 94.1

Nic nie brzmi znajomo. Nie mam siły szukać dalej.

FM 95.8

Podobno już tam nie mieszka, ale od czasu do czasu nadal do niej zaglądam. Może czegoś potrzebuje, jakichś zakupów, krótkiej rozmowy. Ostatnio zastałam pustą lodówkę i suche kwiaty w wazonie. Czasami domu w ogóle nie ma. Liczę, że któregoś dnia

FM 96.6

Żałuję, że tak to się skończyło. To prawda, że nam się nie układało. Nigdy nie słuchała tego, co miałem jej do powiedzenia. Oczywiście, że była zazdrosna. Podczas jednej z kłótni połamała moje skrzypce. Zniszczyłaby wszystko i każdego na swojej drodze. Nie mogłem pozwolić, żeby to samo przytrafiło się tobie.

FM 98.4

Duże miasto mi nie służy. Wpatruję się w okna nieznajomych, ale nikt nie odwzajemnia spojrzenia. Moje odbicie w szybie zanika wśród zimnych gwiazd, włosy zaplątują się w czarne gałęzie. Im dłużej patrzę, tym mniej ze mnie zostaje.

FM 100.3

Byliście świadkami wypadku, a może uniknęliście niebezpiecznej stłuczki? Dzwońcie pod nasz numer, żeby podzielić się własnymi historiami. Za chwilę słuchaczka opowie nam

FM 100.8

Pod ziemią czas płynie inaczej

FM 100.3

Długo nie mogłam się po tym otrząsnąć. Mogliśmy wylądować w rowie. Albo gorzej.

FM 98.9

Widziałem, jak nadchodzi, ale myślałem, że przejdzie obok. Na tle zielonego nieba wyglądał jak coś ze snu. Zanim wróciłem do środka, żeby przeczekać najgorsze, zrobiłem naprawdę świetne zdjęcie. Chciałbym je komuś pokazać.

FM 96.6

Uciekasz, ale nie jesteś w stanie się uwolnić. Wiem, jak to jest. Masz mój numer. Zadzwoń.

FM 94.7

To nieprawda, że wszyscy zginęli. Zdążyłam ukryć się w jedynym schronie w całej okolicy. Wyszłam na zewnątrz dopiero po kilku dniach. Ratownicy, którzy mnie znaleźli, nie mogli się nadziwić. Masz mnóstwo szczęścia, zapewnił mnie jeden z nich. Mylił się. Zostałam sama. Teraz tylko nagrywam dźwięki wiatru z nadzieją, że ktoś do mnie wróci.

FM 92.2

O piątej spadnie śnieg, a ty nadal szukasz jej śladów. Drogi będą przejezdne.

FM 90.6

W studiu będzie z nami ekspertka od spraw sercowych. Postaramy się odpowiedzieć na pytanie: jak poradzić sobie ze stratą czegoś, co tak naprawdę nigdy się nie zaczęło? Ten program jest możliwy dzięki współpracy

FM 89.3

Nie ma się czego bać. To przecież znajome historie, starzy przyjaciele.

FM 87.5

Świat jest taki duży, kiedy się kogoś straci. Długo cię szukałam. Odwiedziłam po drodze miejsca, które domagały się, żebym w nich została. Zawsze wiedziałam, że pustka jest bardziej niebezpieczna, niż jakikolwiek żywioł. To zniszczenie trzymało mnie przy życiu. Brakuje mi ciebie, ale jeszcze bardziej tęsknię za sobą. Prawie nie poznaję własnego głosu. Na takie poszukiwania nie znajdę już siły.To nic. Wybaczam ci. Jeśli chwilę zaczekasz, puszczę twoją ulubioną piosenkę.

Tekst: Oliwia Borowiec – urodzona w 2001 roku, absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego. Interesuje się literaturą gotycką i kinem grozy, w których ciągle znajduje nowe inspiracje.

Ilustracje: Krysia Wojtas – skończyła twórcze pisanie i marketing wydawniczy, ale na co dzień zakłada marynarkę i wklepuje numerki do systemu. Mało mówi za to dużo myśli – zwykle obrazami, dlatego wolny czas zapełnia rysunkami i historiami, które wykorzysta do swojej książki, którą kiedyś w końcu napisze. Na razie tylko je czyta. Uwielbia obserwować chmury, pieski na spacerach, spać i pić kawę – najlepiej taką czarną bez cukru albo cold brew w cieplejsze dni.