400 posts
Opowiedz mi o wszystkim, czego nie rozumiem
Eliza wyszła zza kamienicy osłaniającej ją przed wiatrem i zorientowała się, że przegapiła nadejście zimy. Chociaż śnieg oprószył cały chodnik, to dopiero trzepiące po policzkach krople wyrwały ją z ciepłego…
„oto moje ciało wygrało” – poezja Suri
Część 1 jestem tkliwa mój nabłonek nosowy moje wargi błona śluzowa żołądka Nie mam ochoty, gdy rwie mną tak ostry wewnętrzny poryw – niewytłumaczalny, nierealny, inny. Po raz…
Palestyński elektro-folk z innego świata, czyli o duecie Maya Al Khaldi & Sarouna
Morze jest niebiem, które zmienia się w kobietę na siedem lat.Kto przemawia w imieniu bogiń?1 Kto? Maya al Khaldi śpiewem, a Sarouna samplami za konsolą. Razem tworzą dziewczyńskie duo, które…
Skrajności – wiersze Dominiki
wołają wołają wróćpozostawione w odpływie włosy:już zeszła dziecięca trwała ścieram ślady stópmoże się daokłamać przesądzone zastałe jak dwudziestoletni rower w komórce:masa bóluposłuszeństwa dla siniaków człapiemaraton tępych szprych, pnących się do…
Język kształtuje rzeczywistość, a końcówka ma znaczenie. Recenzja książki Martyny Zachorskiej „Żeńska końcówka języka”
Po „Żeńską końcówkę języka” sięgnęłam z lekkim wahaniem, jak po kolejny kawałek świątecznego serniczka. Może już dość? Czy ten jeden więcej mnie nie pokona? Może wystarczy? Bo z feminatywami, przynajmniej…
„Stany zjednoczonych lęków” – poezja Marty
Teksty poetyckie opisujące nieheteronormatywne doświadczenia, w Polsce niemal nie istnieją. Próżno szukać jakichkolwiek nazwisk i tytułów w ofercie czołowych polskich wydawnictw. „Stany zjednoczonych lęków” to odważna próba przełamania lodów i…
Subtelność i erotyka abiektu. „X-Philes. Antologia poezji queerowej” – recenzja
Kolektyw X-Philes i Staromiejski Dom Kultury przedstawiają antologię queerowej poezji, w której skład weszło ponad 80 tekstów zebranych w otwartym open callu zrealizowanym w 2021 roku przez Kolektyw. Obok wyznań…
Premiera poetycka „UFOPORNO”. Wywiad Dobromiły Dobro z Opal Ćwikłą
Debiut Opal Ćwikły to mariaż slamu z poezją drukowaną, wielkie, obsypane brokatem weselisko, na którym kłirowa podmiotka tańczy z Sylvią Plath. Wszystkiemu przyglądają się matki, przyjaciółki, byłe dziewczyny, psychiatrki i…
Recenzja powieści Anouka Hermana „Nigdy nie będziesz szło samo”
Czy dysforię można zapić i zatańczyć na śmierć? Być może trudno jest uwierzyć, że takie pytanie często przychodzi na myśl licealistom. Wolelibyśmy żyć w świecie, w którym jedynymi problemami osób…
Recenzja powieści „Za plecami” Haśki Szyjan
[…] I w końcu zostanie tylko uwierający kamień w bucie na lewej nodze – równo pod sercem – a także uczucie, które będzie zmuszało, by ciągle czujnie się oglądać, odruch…
#Podcast: SZAJN na Głos
